Urocza, rozbrajająca historia z drugim dnem.
Pewnego dnia lis postanawia zrobić zającowi niespodziankę i daje mu w prezencie elegancko zapakowaną miskę do sałaty*. Ten z kolei stwierdza, że przedmiot świetnie sprawdzi się w roli krzesła, jednak za chwilę dochodzi do wniosku, że przecież już je ma i nie potrzebuje drugiego, a więc to zbędne może oddać komuś innemu. Tak zaczyna się krążenie po różnych mieszkańcach lasu, z których każdy wynajduje dla podarku nowe, czasem genialne, czasem absurdalne zastosowanie, po czym stwierdza, że w sumie to mógłby się bardziej przydać innemu znajomemu zwierzakowi.
Bardzo ładnie wydana książka Günthera Jakobsa poza walorami estetycznymi w postaci śliskich stron, twardej okładki zapewniającej dłuższą żywotność i kolorowych, zgrabnych, ale nieprzesadnie wymuskanych ilustracji oferuje dorosłemu czytelnikowi porcję humoru, a młodszemu odbiorcy/słuchaczowi pozwala rozwijać wyobraźnię, empatię i kreatywne podejście do rzeczy codziennego użytku.
Pozycja uczy wychodzenia poza ustalone schematy, dodatkowo pokazując, że dawanie może być równie przyjemne, a czasem nawet jeszcze przyjemniejsze niż bycie obdarowywanym. W epoce nadmiaru, nierówności społecznych i dzieci otoczonych milionem zabawek, a jednocześnie stwierdzających, że się nudzą, pokazywanie, że zawsze można dla tego, co już się ma, znaleźć nową funkcję lub też skoro ma się dwie podobne do siebie rzeczy, to można podzielić się nadmiarem z kimś innym, jest cenną życiową lekcją.
Co więcej, wpajanie zasady minimalizmu już od najmłodszych lat pozwoli rozbudzić nie tylko niestandardowe, ale również proekologiczne myślenie, które zaprocentuje w przyszłości również z pożytkiem dla naszej zasypanej złożami odpadów planety. Opowiadanie z pewnością przysłuży się niedawno powiększonym rodzinom, w których już-nie-jedynak nagle musi nauczyć się dzielenia z młodszym bratem, czy siostrą.
Zgodnie z notą o autorze Günther Jakobs to absolwent filozofii i projektowania graficznego, który „uwielbia tworzyć książki z obrazkami, patrzeć na nie, a także czytać na głos (głównie swoim dzieciom)”. Wszystko to doskonale widać na przykładzie „Podaj dalej” (w oryginale „Das is für dich”, czyli „To dla ciebie”), które nie jest po prostu ładną, krótką opowiastką na dobranoc. Pasja do rysowania i tworzenia bajki będącej źródłem zabawy rozwijającej malucha na różnych płaszczyznach jest w tym przypadku wręcz namacalna i jak najbardziej zasługuje na polecenie.
Günther Jakobs, „Podaj dalej”, Wydawnictwo Zielona Litera, Poznań, 2021r.
* wyglądającą jak filiżanka do herbaty
Izabela Fidut
