Vademecum o emocjach dla najmłodszych
Twoje dziecko wybucha gromkim płaczem, że aż łzy mu się leją ciurkiem, a za kilka minut śmieje się tak, że mało nie pęknie? Wybucha złością, kopie, gryzie, szczypie a za chwilę przytula Cię tak mocno, że aż oczy wychodzą na wierzch? Jednego dnia kocha kluseczki, a następnego układa z nich wieżę, a następnie ze wstrętem rozrzuca po podłodze? Jeśli tak, może warto zapoznać swoją pociechę z tą książeczką i opowiedzieć jej co nieco o tym, czym są emocje.
Dziecku, szczególnie małemu, bardzo trudno wytłumaczyć czym są emocje tym bardziej, że ta część mózgu, która za nie odpowiada, rozwija się najdłużej. Warto jednak jak najwcześniej zacząć rozmowy na temat emocji oraz – co najważniejsze – uczyć dziecko rozpoznawania ich oraz radzenia sobie z tymi negatywnymi. I tu z pomocą może przyjść książeczka „O Wilku który miał humory”.
Nasz ukochany bohater Wilk co i rusz wpadał w kłopoty przez swoją emocjonalność. Kiedy był w radosnym nastroju śpiewał, żartował, pogwizdywał, ale wystarczyło, że jedna mała rzecz nie poszła po jego myśli i… awantura gotowa! Wilk wpadał w okropną złość. Jego strapieni przyjaciele postanowili mu pomóc, proponując różne aktywności, które mogłyby tę złość wyeliminować. Nasz bohater brał udział w kursie jogi, a następnie uprawiał sporty wyczynowe, za co zresztą dostał medal. Był z siebie dumny, a to dopiero początek całej gamy uczuć, których doświadczy bohater. Czy Wilkowi uda się pokonać swoje humory? Jak skończy się jego pełna emocji przygoda? Zapraszam do lektury!
Tym, co w książeczce podoba mi się najbardziej, jest przedstawienie różnych emocji w jednej krótciutkiej opowiastce. Każde słowo nazywające daną emocję jest w tekście pogrubione, co od razu zwraca uwagę. Oczywiście każda z nich poparta jest sytuacją, w której można jej doświadczyć (wilk obserwuje jak przyjaciele świetnie się dogadują, więc jest zazdrosny; boi się, że wilczyca mu nie wybaczy, więc jest zaniepokojony). Uważam, że to fantastyczna przestrzeń do rozmów ze swoim dzieckiem, które można zapytać jak by się poczuło w danej sytuacji albo poprosić je, aby opowiedziało, w jakiej sytuacji czuło daną emocję. To niezwykle rozwijające aktywności.
„O Wilku który miał humory” to cudowna książeczka, jak zresztą pozostałe części serii. W prosty, przystępny sposób przedstawia dzieciom niełatwe sprawy związane z naszą emocjonalnością, nad którą wcale nie tak łatwo zapanować. Polecam ją z całego serca rodzicom i dzieciom do wspólnego czytania.
Orianne Lallemand, Elèonore Thuillier, „O Wilku który miał humory”, Adamada, Gdańsk, 2021
Anna Stasiuk
